Join MultiplyOpen a Free ShopSign InHelp
MultiplyLogo
SEARCH
Blog EntryDec 7, '08 11:28 AM
for everyone

ชายคนนึง  เอ..คนไหนกันนะ   บทจะเศร้าแต่เราก็ยังกวนตีนได้

อยากบอกว่าขอโทษกับทุกๆอย่าง เรายอมรับผิดทุกอย่าง

เกิดมาทั้งชีวิต เหตุการณ์ครั้งนี้รู้สึกผิดและเสียใจที่สุด

ขอโทษที่หลอกมาตลอด เราเห็นแก่ตัว  ทำให้นายต้องเจ็บปวดซ้ำแล้วซ้ำอีก

เสียใจ...เสียใจเว้ยได้ยินป่าว  อยากให้โกรธ อยากให้เกลียดเราบ้าง

แต่นี่...นายเป็นพระอิฐพระปูนรึไง  ไม่โกรธซักนิด จิตใจดีโครตๆ ทำให้เรายิ่งเจ็บเข้าไปใหญ่

โกรธกันบ้างดิ ให้สาสมกับที่ทำให้นายร้องไห้ น้ำตาไหลยังดูดีเนอะคนอาราย ร้องไห้ยังเก๊ก

ซึ้งว่ะ.....สิ่งที่นายทำเพื่อเรา เป็นผู้ให้เสมอมา แม้วันนี้ก็ยังคำนึงถึงความสุขเราเป็นหลัก

แม้ว่าตัวเองจะเจ็บก็ตาม ขอบคุณมากเลยนะ ขอบคุณสำหรับทุกๆอย่าง ขอบคุณที่ยังรอ

โดยเฉพาะคำพูดนึงที่ว่า  "ไม่ว่ายังไงก็ยังมีนายอยู่ข้างๆ เสมอ ตลอดไป"

อยากบอกว่า....ความเป็นเพื่อนของเราก็จะยังคงอยู่ตลอดไปเช่นกัน

สำหรับความรักที่นายมีให้.......จะไม่มีวันลืม  ขอบคุณที่เข้าใจเหตุผลโง่ๆ ที่เรายกมาอ้าง

แม้ทางที่เลือกในวันนี้จะไม่มีนาย.......แต่ยัยหลายใจคนนี้ก็อยากบอกว่า.....รักนะเว้ย

คนไม่รักดี แต่ไม่เคยประสงค์ร้าย....ความห่วงใย ความหวังดี ยังคงมีมากเท่าเดิม

PS., GLP 


Blog EntryNov 29, '08 11:23 AM
for everyone

          

           วันเสาร์แล้ว เย้ๆๆ "เช้าแล้วรึนี่"  เสียงหัวใจ เอ้ย!! เสียงนาฬิกาปลุกดัง คนนอนดึกตื่นสายอย่างยัยแสบเกลียดเสียงนี้จังเว้ย ก็เล่นนอนซะดึก มัวแต่เห่อโน๊ตบุ๊คใหม่ ก็นะขอเห่อสัก 2 เดือนแล้วกัน จากนั้นก็จะกลับมาเป็นเด็กอนามัยเหมือนเดิม   เอ้ย!!!  เหลือบไปดู เช้าบ้าไรนี่มัน 10 โมงแว้ววว เหลือเวลาอีกแค่ 2 ชั่วโมงไปรษณีย์จะปิด โอ้ววว ตายๆๆๆๆ  รีบอาบน้ำแต่งเนื้อแต่งตัว หอบหิ้วชาไปส่งไปรษณีย์ จะไม่อาบก็ยังไงอยู่ สงสารบุรุษไปรษณีย์อ่ะ  โอ๊ะๆๆ นัดส่งชาลูกค้าไว้ที่จัสโก้รัชดาอีก ไม่ใช่ใครที่ไหน ลูกค้าประจำคุณกุ้งเจ้าเก่า นัดไว้ก่อนเที่ยง ตายละวา แล้วชั้นจะไปทันมั้ยเนี่ย ไปไหนก่อนดีหว่า โอ๊ยคิดไม่ออก นอนต่ออีก 10 นาทีดีกว่า อิอิ

           เฮ่อเสร็จเรื่องซะที ว่าแล้วก็แวะ Bank โอนตังค์ให้ปะป๋าซะหน่อย ได้โบนัสมาก้อนนึงไม่ให้เด๋วมีงอน  อาทิตย์นี้ว่าจะไม่กลับไปเยี่ยม พ่อจ๋าไว้วันพ่อก้อยจะพาไปกินร้านตำมั่วนะจ้ะ..... เอาล่ะได้เวลาไปช่วยเก่งขนของย้ายหอแล้ว โอววว พระเจ้า!!  ไกลจังเลย ขนจากสมุทรปราการมารัชดา แค่คิดก็เหนื่อยแล้ว แต่ก็แอบดีใจที่เพื่อนได้กลับมาอยู่ด้วยอีกครั้ง   สู้สุดใจเลยเว้ย เอ๊าๆๆๆ บึดจ้ำบึด

           เสร็จซะที นี่ก็พลบค่ำแล้ว หาไรกินกัน เพื่อนสั่งเมนูสุดเริ่ด "เมี่ยงปลาทับทิม"  แหมๆๆ วินาทีนี้อะไรก็ได้เว้ย คิดในใจข้าวเปล่าตูก็ยัดได้ แม่งสั่งซะ..... หิววววโว้ย  สวาปามซะอิ่มแปร้  แต่เอ๊......วันนี้เป็นอะไรรู้สึกคั่นเนื้อคั่นตัว หิวแต่น้ำ หวายๆๆจะป่วยแล้วตู  ดีนะเพื่อนหาหยูกยาให้กิน  โอ๊ววว กินแล้วตาจะปิด ไปนอนก่อนนะจ้ะ เด๋วพรุ่งนี้จะตื่นสายอีก 555

>>>>>>>>>>>  จบซะทีวันที่แสนเหนื่อย <<<<<<<<<<<<<<<


Blog EntryNov 16, '08 3:17 AM
for everyone
เกิดอะไรขึ้นนะ ทำอะไรก็ดูจะไม่สำเร็จไปสักอย่าง ตื่นขึ้นมากับความเบื่อหน่าย กับเสียงที่ดังออกมาจากลำคอ นี่เช้าแล้วหรอ ไม่อยากตื่นเลย ไม่อยากรู้เรื่องราวรอบข้าง เบื่อบ้าน แต่ทำไงได้ ต้องฝืนยิ้มเดินลงไปจากห้องนอน วันนี้วันเกิดพ่อนี่นา พ่อจ๋า happy birthday นะจ้ะ แล้วก็กลับมานั่งเบื่อหน่ายเก็บตัวอยู่ในห้องนอนต่อ เด๋วบ่ายๆ ก็ต้องกลับหอแล้ว อยู่คนเดียวเหมือนเดิม เมื่อไรจะถึงเดือนธันวาซะที เพื่อนรักจะได้กลับมาอยู่ด้วยกัน อย่างน้องก็มีที่ระบาย เฮ้อ !!!  ช่างมันเว้ย อะไรจะเกิดก็ให้มันเกิด ให้มันหมดเรื่องไปซะที ปีหน้าจะได้เจอสิ่งดีดีกับเค้าบ้าง เกิดเป็นก้อยนี่มันช่าง.........เบื่อเว้ย

     

      โดนมาบ่อยกับตำรวจจราจร แต่ทุกครั้งก็ไม่ได้ตั้งใจ เกิดจากความไม่รู้ซะมากกว่า แหม!! ก็ยังเด็กนี่ ประสบกาม  เอ้ย ประสบการณ์ขับรถก็ไม่มาก 

       ล่าสุดเลย ไปกินข้าวที่ร้านแถวผังเมือง ก็จอดรถไว้ริมถนน เหลียวซ้ายแลขวา ไม่มีป้ายห้ามจอด  ก็เลยจอดซะ แล้วขอบอก รถจอดเป็นสิบคัน  พอกินข้าวเสร็จเดินมาที่รถด้วยความสุขอุรา  น่านเจอแล้วกระดาษอยู่หน้ารถ ใบสั่งนั่นเอง  เซ็งสุดๆๆ  เลยรีบมองหาป้ายทันที แต่ก็ไปป่ะกับสายตาคู่นึง  ตำรวจนั่นเอง เดินมาหาเราทันที  เรารีบยิงคำถามว่าห้ามจอดหรอ  ไหนป้ายห้ามจอด  มันบอกใครๆ ก็รู้ว่าห้ามจอด เค้าบัญญัติไว้แล้ว (คิดในใจ ใครๆ ก็รู้บ้าไรฟะ จอดเป็นสิบคัน)   เราก็ถามย้ำ "ป้ายห้ามจอดอยุ่ไหน ฟุตบาทก็ไม่ใช่ขาวแดง"  มันบอกว่าป้ายพังไปแล้ว  เลยโวยวายว่าไม่มีป้ายไม่ชัดเจน ประชาชนจะรู้ได้ กะว่าจะขอส่วนลดค่าปรับซะหน่อย (อิอิ)  แต่ผิดคาด คุณตำรวจดันบอกว่า เอาใบสั่งคืนมา เด๋ว Cancel ให้ เอ๊า ตำรวจอารายฟะ มีงี้ด้วย ตัวปลอมป่าววะ แต่ด้วยความดีใจ เลยบอกขอบคุณค่ะ แล้วขับออกมาเรยยย 555  ขอบคุณที่ทนอ่านจ้า


 

 

 

ไม่ได้เขียน Blog เพื่อนให้โหวดว่าเพลงไหนเพราะกว่า คนละสไตล์  เราได้ทุกแนวอยู่แล้ว แต่อยากรู้จังว่าเหตุผลใครมันฟังขึ้นกว่ากันน๊อ  เถืยงกัน 3 ปีคงไม่มีจบแน่ๆ  ว่าแต่อยู่ในฐานะคนไหนถึงจะเศร้าน้อยกว่ากันล่ะ เฮ่อ  แต่ตอนนี้อยู่ในฐานะแรก โดนประนามหยามเหยียด  เซ็งเป็ดจิงๆ


Blog EntryAug 14, '08 10:35 PM
for everyone

คิดถึงเวลาที่ต่อเพลง พิมพ์แข่งกัน แม้ร้องจะผิด พิมพ์ช้า ก็หนุกมาก แต่เรื่องมันเก่าไปแร่ะ

คิดถึงเธอ

ไม่เคยจะเป็นอะไรอย่างนี้ อย่างที่มีกับเธอในใจ  
อยากพบ อยากคุยกับเธอกว่าใคร  อยากใกล้เธอให้นานเท่านาน  
เกิดความดีใจเมื่อเห็นเธอยิ้มให้กัน  และในบางวันต้องซึมเมื่อเธอไม่มา    
 
คิดเอาไว้ว่าใช่ ต้องใช่แน่ ๆ  มันเป็นอะไรที่พูดยาก ต้องให้เธอแก้  
รู้ก็รู้ว่าชอบ แต่ใจมันพูดไม่ได้  แต่ถ้าเธอช่วยมันก็ง่าย อะไรก็คงไม่แย่  
คิดเอาไว้ว่าใช่ ต้องใช่แน่ ๆ  มันเป็นอะไรที่พูดยาก ต้องให้เธอแก้  
รู้ก็รู้ว่าชอบ แต่ใจคงพูดไม่ได้  แต่ถ้าเธอช่วยมันก็ง่าย อะไรก็คงไม่แย่    
 
*อยากรู้ว่าเธอจะคิดอย่างไร อยากให้ใจเรานั้นตรงกัน   
 บ่อยครั้งที่ฉันแอบคิดแอบฝัน อยากให้เธอส่งใจให้มา    
ไม่เคยมองใคร ไม่คิดว่าใครดีกว่า    ให้มองบนฟ้า ก็มีหน้าเธอบนนั้น    
 
**ส่งยิ้มสื่อความหมาย หวังให้เธอรู้ความในใจ     
เธอรู้อยู่บ้างไหม ว่าอยากเจอเธอทุกวัน     
ขอเพียงเท่านี้น รู้สึกดีที่มีให้กัน     
ให้เธอรับไปจากฉัน ให้เธอรู้ไว้ว่าฉัน คิดถึงเธอ    * / **    
 
จะมีให้เธอเท่านั้น ให้เธอรู้ไว้ว่าฉัน คิดถึงเธอ  

 


Blog EntryJul 17, '08 11:15 PM
for everyone

บ้านเราเอง ทาวเฮาส์ 16 ตารางวา  2 ชั้น 2 นอน 2 น้ำ ต่อเติมเต็มที่ พร้อมมุ้งลวดเหล็กดัด ด้านหน้าเป็นประตูกระจก จะอยู่อาศัยหรือจะเปิดกิจการก็ได้จ้า จอดรถหน้าบ้านได้ไม่มีปัญหา  ต่อเติมครัวให้แล้ว สภาพบ้านดีไม่เก่า อาศัยอยู่ตลอด  ในหมู่บ้านมีตลาดนัดไม่อดตายแน่นอน  บ้านเราอยู่แถวสะพานนวลฉวี  เลยไปนิดหน่อย (หมู่บ้านเมืองประชา ซ.13)   ถนนกำลังทำเดินทางสะดวก  ใกล้ทางด่วนศรีสมาน  สนใจติดต่อมาได้นะจ๊ะ  

084-559-6460 นัดวันสะดวกดูบ้านกันก่อนไม่ซื้อไม่เป็นไร สอบถามได้จ้า

ปล.ต้นกล้วยไม่ใช่ของบ้านเรานะ ของข้างบ้านจ้า 555


Blog EntryJul 15, '08 10:15 PM
for everyone
เรื่องของเรื่องก็คือ ตื่น 7.30 เหมือนทุกวัน แต่ว่าวันนี้พิเศษหน่อยตรงที่อากาศแจ่มใส บวกอารมณ์ดี  พอเดินมาถึงแผนกเท่านั้นแร่ะ  อ้อมีการเปลี่ยนเครื่องปริ้นท์ใหม่รึนี่ อ้อๆๆ ดีใจๆๆ ได้ใช้เครื่องใหม่  แต่นึกไปอีกที เอ๊ะ!!! แล้วงานที่ชั้นสั่งไว้เมื่อวานเป็น 30 แผ่นล่ะ  เท่านั้นแร่ะ รีบเดินไปหา Support ทันทีเลย  "พี่คะ job ที่สั่งเมื่อวานจะยังอยู่ใช่มั้ยคะ"   คำตอบที่แทงใจดำมาทันที "ไม่อยู่คับจะหายหมด"   ตายแล้วยัยก้อย เมื่อวานใช้เวลาสั่งตั้งนาน  ก็แน่ล่ะ 1 file ต่อ 1 แผ่น  นี่ชั้นต้องสั่งใหม่หรือนี่  เฮ่อ ตอนนี้ก็ 9 โมงแล้ว วันนี้จะเจอเรื่องซวยอะไรอีกมั้ยนี่ ซื้อหวยดีมั้ยนะ เลข 30 อิอิ

ก๊อกๆๆ อีกแระ เปิดประตูออกไปก็เจอนายตาตี่คนเดิม  รีบกวาดสายตามองไปที่มือขวาทันที  โห....เช้านี้มีโจ๊ก....อีกแระ คิดในใจเบื่อจิงๆๆ ซื้อมาได้ไงทุกอาทิตย์  วันนี้นายหวามีธุระที่กระทรวงแรงงาน เลยแวะมาส่งอาหารเช้า แต่ เอ๊ะๆๆๆ  แอบมองมือซ้าย  ถืออะไรอยู่นั่น  ส้มตำผลไม้ร้านดุ๊กดิ๊กของโปรดช้าน...  เฮ้ย!!! ตกใจมากๆ ไปซื้อมาตอนไหนเนี่ย  ซักไปซักมาก็ได้ความว่าไปซื้อเมื่อวานตอนเย็น  ทำไมน่ารักแบบนี้เนี่ย  ขับรถไปตั้ง 20 กว่าโล  ขยันจิงๆๆ  สืบไปสืบมาก็รู้ว่าชอบกินเองมากกว่ามั้งคุณหวา...555+

7 โมงเช้าวันอังคาร....ก๊อกๆๆๆ เสียงเคาะประตู เด๋วค่ะ... เสียงเราตะโกนออกไป เปิดช้าหน่อยนะ เพราะกลอนห้องเราเยอะมาก ตั้งแต่เพื่อนรักจากไป...ก็ต้องแน่นหนากันหน่อย  เปิดประตูปุ๊บ.....ชายหนุ่มหน้าตี๋ถือถุงโจ๊กยืนยิ้มแป้นอยู่.....พร้อมด้วยเงาะ 1 kg   นายหวานั่นเอง  เช้าๆ แบบนี้ไปหาซื้อจากไหนเนี่ย  โอว...ซึ้งจิงๆๆๆ  นั่งกินโจ๊กกันไปอย่างใจเย็น เหลือบตามองดูนาฬิกา  เอ๊า......จะ 9 โมงแล้ว  เท่านั้นแหล่ะ นายหวารีบบึ่งรถด้วยความเร็วสุดๆ 40 กม/ ชม.555 (แหม ก็แถวรัชดารถมันติดก็รู้ๆอยู่)  สรุปยัยแสบถึงบริษัทรีบพุ่งตัวไปสแกนนิ้ว เวลา 08.55  เกือบโดนหัก Incentive แล้วมั้ยล่ะนายหวา ฮึ่ม....